Klaar voor de operatie

klaar voor de operatieAfgelopen week was ik twee keer in het IJsselland ziekenhuis te vinden ter voorbereiding op wat alweer de achtste operatie aan mijn darmen zal worden. Afgelopen vrijdag had ik een gesprek met een chirurg en maandag stond de pre-operatieve screening op het programma. Eigenlijk is nu alles in werking gezet en is het afwachten tot ik gebeld zal worden door het planbureau voor de operatiedatum.
Lees verder..

Mijn ervaringen met de MRI scan

mri scan ervaring

Vorig jaar kreeg ik voor het eerst een MRI scan. Ik zag daar toen heel erg tegenop en ik was vooral heel erg bang dat ik last zou krijgen van claustrofobie tijdens de scan. Ook had ik gehoord dat het apparaat heel veel lawaai zou maken en ook dat vond ik maar beangstigend. Inmiddels heb ik al drie van die scans achter de rug en kijk ik er nog steeds tegenop wanneer ik weer zo’n scan moet ondergaan. Maar niet om de hierboven genoemde redenen!

Lees verder..

Die dag dat het mis ging: de Darmperforatie

ziekenhuis darmperforatie
Ik heb op ikblogookmaarwat.nl al flink wat geschreven over de ziekte van Crohn. Maar hoe het voor mij allemaal écht begon, dat heb ik hier nog niet verteld. Ik schreef er destijds nog tijdens mijn ziekenhuisopname over op mijn oude blog. Maar inmiddels zijn we 2,5 jaar verder en is er al weer veel meer gebeurt en duidelijk geworden. Ik wilde dus graag nog eens terugkijken op die periode, maar dan met de kennis van nu. Ga er maar even voor zitten want het zal nog best een lang verhaal worden!
Lees verder..

Gêne in het ziekenhuis

Gêne in het ziekenhuis

Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik ben best “net” opgevoed. Wij liepen thuis niet in onze blote reet door het huis maar kleedden ons om in de badkamer, die altijd op slot ging. En over “vieze dingen” werd niet open en bloot gesproken. Toen ik een relatie kreeg met Martijn merkte ik al snel dat het ook totaal anders kan. Hij leek vrijwel geen schaamte te hebben, liet de toiletdeur open staan, trok zodra hij thuis kwam het liefst al zijn kleding uit. Al jaren probeer ik hier een gulden middenweg in te vinden. Maar als ik eerlijk ben.. lukt dat niet altijd.

Lees verder..

Opname in isolatie; ik heb een BRMO

BRMOToen ik eind 2016 in het ziekenhuis lag kreeg ik op een dag te horen dat er bij mij een BRMO was aangetroffen. Deze afkorting staat voor Bijzonder Resistent Micro Organisme. Omdat ik deze BRMO nog altijd bij me draag en dit er voor zorgt dat ik sinds die tijd altijd opgenomen word in contact isolatie wil ik daar vandaag eens over vertellen.
Lees verder..

Tips voor als je opgenomen wordt in het ziekenhuis

Tips voor als je opgenomen wordt in het ziekenhuis

Een opname in het ziekenhuis is altijd even schakelen. Geloof het of niet, maar ik lig er op dit moment wederom in. Afgelopen donderdag belde de MDL-verpleegkundige me op met de mededeling dat ik weer opgenomen moest worden naar aanleiding van de uitslag van de MRI die ik dinsdag had gehad. Ik stond wel even met mijn handen in het haar. Ik voelde me juist weer zoveel beter dan eerst, ik dacht dat ik op de goede weg was! Uiteindelijk ben ik die avond via de Spoedeisende Hulp weer opgenomen. Dit is de vijfde keer in 2,5 jaar tijd dat ik het ziekenhuis in ging maar pas de tweede keer dat ik de gelegenheid en de energie had om mijn eigen tas te pakken! Ik bedacht me dat het misschien wel handig kon zijn om mijn tips te delen voor een opname in het ziekenhuis.

Lees verder..

Bijbloggen 5

Ken je die grap van die vrouw die na een lange radiostilte op haar blog plaatste dat ze ziek was geweest maar dat het nu beter ging? Nee? Nou ze werd dus nog veel zieker! Vandaar ook dat ik dit nu aan het tikken ben vanuit een ziekenhuisbed. Jazeker, het is weer zover!

Lees verder..

Bijbloggen 4

bijbloggen
Ik was weer even missing in action het is dus tijd om weer even bij te bloggen. De laatste keer dat ik dit deed was in januari. Ik vertelde toen dat ik uit een periode kwam waarin het niet zo goed ging en ik was met Prednison gestart, wat voor mij veel goeds deed. Inmiddels had ik de dosis Prednison weer afgebouwd. Het is namelijk een heftig medicijn wat je zeker niet langer moet slikken dat echt nodig omdat het bij lang gebruik o.a. kan zorgen voor botontkalking en het spierproblemen kan veroorzaken. In het begin ging het afbouwen wel oké, al was ik de laatste weken wel ontzettend moe. Ik vind het altijd wel moeilijk om dit te herkennen bij mezelf en dacht dat ik gewoon lui was. Ik had ook nergens zin in. Zo ook niet in bloggen of haken, wat ik normaal gesproken dus altijd wel graag doe. Vandaar dus de radiostilte.
Lees verder..

Ik moest een coloscopie

coloscopie

In mijn vorige blogpost noemde ik het al, ik moest een coloscopie – oftewel een darmonderzoek – laten doen en ik keek daar als een berg tegenop. Inmiddels is het onderzoek gelukkig achter de rug. Hoe het was en met name ook hoe de voorbereiding ging zal ik in deze blogpost vertellen.
Lees verder..

Het maakt niet uit hoevaak je valt als je maar verder blijft klimmen

Ik vind de tijd normaal al voorbij vliegen maar nu ik weer in de lappenmand lig is het nog net even erger. En ook het feit dat ik geen ochtend – maar een avondmens ben lijkt te worden benadrukt. Het is nu bijna middernacht en ik voel mij fitter dan dat ik mij de rest van de dag heb gevoeld. Ik heb de hele dag zitten knikkebollen maar nu ben ik eindelijk een beetje helder. Eigenlijk geniet ik hier wel van. Even bloggen. Zo nog een programma terug kijken. Ik kan makkelijk tot een uur of vier doorhalen. Maar helaas.. de dag begint altijd weer vroeg en of ik nu vroeg of laat ga slapen, morgenochtend ben ik gebroken. In ieder geval, voor mijn gevoel vliegt de tijd voorbij en er is de laatste week weer genoeg gebeurd om even over te schrijven.

Lees verder..