Tag: Ik als blogger

ik als blogger
Laatst zat ik een beetje rond te kijken op het blog van Northflix en toen kwam ik daar deze tag tegen. Hij is bedacht door Patricia en bestaat uit vragen over het bloggen (je verwacht het niet met zo’n titel!) Omdat ik deze maand maar liefst 19 jaar blog leek het me leuk om deze vragen eens te beantwoorden.
Lees verder..

Wat bloggen voor mij betekent

Wat bloggen voor mij betekent

Jarenlang heb ik in het geheim geblogd. En dat was dan ook één van de dingen die mij zo aantrok aan het bloggen; ik kon kwijt wat ik kwijt wilde en het was nog redelijk anoniem. Pas zo rond 2011 – toen ik dus al 11 jaar een blog bijhield – vertelde ik mijn moeder over mijn blog. Ik besloot toen namelijk eindelijk eens in te gaan op een uitnodiging voor een persevent (van Kruidvat) en ik had dus een oppas nodig voor Casper. Natuurlijk vond ik het vreselijk ongemakkelijk en daarom duurde het tot 2018 voordat ik weer eens een persevent bezocht (namelijk naar Jurrasic Kingdom) Ik ben gewoon te sociaal awkward voor dat soort dingen. Ik kan totaal niet netwerken en het staat me ook tegen.. doe je nou aardig tegen me omdat je me echt leuk vindt of simpelweg omdat je wat van me wil? Of probeer je soms uit te vissen op welke trede van de ladder in de blogosfeer ik me bevind en kan jouw blog mijn blog aan?

Lees verder..

Bijbloggen

bloggen
Je kunt altijd goed van mijn social media en blog aflezen hoe het met mij gaat. Ben ik er actief mee bezig dan heb ik genoeg energie en gaat het mentaal ook relatief goed. Zo niet dan scroll ik alleen maar eindeloos over Twitter, Facebook en Instagram zonder iets te delen en wanneer ik alles heb gezien begin ik maar weer opnieuw. De laatste tijd heb ik amper blogposts geschreven en heb ik ook niet heel veel op andere media gedeeld. Gelukkig gaat het mentaal wel al weer een stuk beter dan een aantal weken geleden. Ik bleef maar huilen omdat ik zo teleurgesteld was in mijn lichaam en in mezelf, omdat ik zo’n stomme chronische ziekte met me mee draag. En ik keek als een berg op tegen de coloscopie omdat ik mijn lichaam voor het onderzoek bewust nog zwakker moest maken dan dat het al was. Dat is zeker gebeurd maar inmiddels word ik lichamelijk ook langzaamaan weer sterker. Al moet ik er nog zeker vijf kilo terug aan eten, ik kan weer normaal een stuk wandelen of een boodschap doen, zonder compleet uitgeput te raken.
Lees verder..