Tien jaar moeder

Tien jaar moeder
Tien jaar geleden was ik vandaag 40 weken en één dag zwanger. Ik wist nog niet dat ik die nacht niet meer zou slapen omdat de eerste weeën zouden beginnen. En ik wist ook nog niet dat ik over twee dagen de grootste transformatie zou ondergaan die ik ooit had en heb meegemaakt; die van “gewoon mezelf” naar moeder. Dat iedereen zou gaan zeggen dat de baby op Martijn leek maar dat het voor mij voelde alsof ik mezelf had gebaard omdat ik enkel mijn eigen spiegelbeeld in Casper terug zag. En dat het voelde alsof er ergens in mijn hersenen (of mijn hart?) een schakelaar werd overgehaald die er voor zorgde dat ik meteen vanaf de eerste ontmoeting ongelofelijk veel liefde voor hem zou voelen. Liefde van het soort waarbij alle andere liefdes flets afstaken omdat deze liefde oneindig is.

Twee maanden nadat Martijn en ik een relatie kregen raakte ik zwanger. We hadden nooit verwacht dat dit zo snel zou gebeuren maar het was beslist geen “ongelukje” En zo gebeurde het dat ik binnen een jaar van vrijgezel en nog thuiswonend naar samenwonend met kat en konijn én kersverse baby ging. Ik had niet verwacht dat het zo heftig zou zijn om een baby te hebben maar aan de andere kant had ik ook niet verwacht dat moeder zijn eigenlijk alles was wat ik wilde.

Ik heb nooit opvoedboeken gelezen maar ben uitgegaan van mijn eigen opvoeding en mijn gewone gezonde verstand. Toch heb ik spijt van een aantal dingen. Ik had vooral meer naar mijn eigen gevoel moeten luisteren en minder naar wat anderen – zoals bijvoorbeeld familieleden of het consultatiebureau – er van vonden. Zo huilde Casper veel als baby en hoewel ik hem niet vaak heb laten huilen vind ik nog steeds dat iedere keer er één te veel was. Ook had ik hem graag langer bij ons op de kamer gehad de eerste maanden na zijn geboorte. Hij heeft hier overigens helemaal niets aan overgehouden en weet er natuurlijk niets meer van, maar toch zitten deze dingen mij nog ergens dwars. En dat is niet raar of uitzonderlijk want zoals Martijn zal beamen ben ik ontzettend goed in oude koeien uit de sloot halen. En me schuldig voelen.

Ik voel me dan ook ontzettend schuldig dat ik die stomme ziekte van Crohn heb. Wat mij het meest stoort is dat ik niet zoveel energie heb als de “normale” moeder. Aan de andere kant zijn er met het krijgen van die diagnose veel stukjes op hun plek gevallen. Ik stel me niet aan. En ik snap nu waarom het mij niet lukt om opvoeding, huishouden en werk met elkaar te combineren. Maar het is lastig om me daarbij neer te leggen zonder een gevoel van falen te hebben. Tien is natuurlijk niet zomaar een leeftijd en ik had graag een tof feest voor Casper gegeven. Ik had al allerlei ideeën verzameld. Helaas gaat het nu even niet lukken maar ik ga mijn best doen om later dit jaar nog een speciaal feest voor hem te organiseren. Ik prijs mezelf namelijk super rijk met zo’n lieve, grote zoon. Vanaf moment één heb ik het gevoel dat we twee handen op een buik zijn en hij is altijd al mijn beste vriend geweest.

Moeder worden is zowel het mooiste als het zwaarste wat me ooit is overkomen. Vooral de laatste tijd vind ik het enorm hard gaan. Ineens is hij tien! En enorm zelfstandig. Hij gaat alleen van en naar school, doet gekke dansjes en verteld vieze moppen. Ook is hij ineens geïnteresseerd in muziek, geeft hij de kat iedere ochtend eten en helpt hij zijn zusje met tandenpoetsen. Het enige nadeel van het hebben van een zoon van (bijna!) tien is dat dit wel betekent dat ik ook tien jaar ouder ben geworden. En of ik daar nu zo blij mee ben.. maar ik denk maar zo; het alternatief is erger!

Afbeelding van Pixabay

3 thoughts on “Tien jaar moeder

  1. Karel says:

    mogge Priscilla
    van harte met je zoon zijn verjaardag , is nu een tiener 🙂
    ja ik weet natuurlijk niets van het moederschap af
    maar dat het soms niet gaat zo je het wil snap ik wel
    en al de vaak ongewenste raad van anderen kan je ook wel missen
    en het ergste is natuurlijk die ziekte welke veel energie van je neemt
    dat feessie voor Casper zal er vast wel komen
    zomerse groet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *