Hoe is het om enig kind te zijn?

Hoe is het om enig kind te zijn?

Ik ben begin jaren ’80 geboren en toen was het gezin met twee kinderen in mijn omgeving zo’n beetje de standaard. Omdat het krijgen van kinderen bij mijn ouders helaas niet zo makkelijk ging ben ik zelf als enig kind opgegroeid. Voor mij was dat de normaalste zaak van de wereld. Toch heb ik regelmatig de vraag gehad hoe dat nu is om zonder broers of zussen op te groeien. En nog steeds komt het weleens ter sprake. Daarom wilde ik mijn eigen kijk op het enig kind zijn eens delen.

Ik weet niet of het de opvoedstijl van mijn ouders – en dan met name die van mijn moeder – was of dat het samenhing met mijn enig kind zijn maar ik heb ons gezin altijd als een drie-eenheid gezien. Mijn mening werd net zo serieus genomen als die van mijn ouders. Binnen andere gezinnen kwam ik regelmatig meer autoritaire ouders tegen. Hoe meer gezinsleden hoe duidelijker het natuurlijk is om één rechte lijn te trekken.

Bij vriendinnen thuis kwam ik natuurlijk ook hun broers en zussen tegen. Wat mij daarbij vooral opviel was dat jongere broertjes en zusjes vaak op sleeptouw moesten worden genomen terwijl grotere broers en zussen de kleintjes juist vervelend vonden. Wel leuk was het extra speelgoed waar oudere broers en zussen niet meer mee speelden. Ik was er dan ook totaal niet rouwig om dat ik als kind geen broers of zussen had. Al heb ik later wel bedacht dat het fijn is om een broer of zus te hebben waar je ruzie mee leert maken. Ik heb dit lang erg eng en moeilijk gevonden, maar inmiddels heb ik dit – dankzij Martijn – toch ook geleerd.

Voor mij is het nog steeds geen gemis dat ik geen broers of zussen heb. Maar ik kan me voorstellen dat ik het in de toekomst wel ga missen. Bijvoorbeeld wanneer mijn ouders later erg oud zijn. Of wanneer ik zelf als oud besje over “vroeger” wil praten.

Dat ik enig kind ben heeft er wel voor gezorgd dat ik extra benieuwd was hoe het zou zijn om zelf twee kinderen te hebben en hoe de band tussen Casper en Calista zich zou gaan ontwikkelen. Nou is dat eigenlijk een bevestiging van wat ik vroeger altijd zag; vooral veel strijd! Maar wie weet komt dat in de toekomst nog helemaal goed.

Heb jij broers en zussen?

De afbeelding bovenaan deze blogpost is afkomstig van Pixabay

One thought on “Hoe is het om enig kind te zijn?

  1. margriet says:

    heel herkenbaar. Bij mij net zo. Vroeger vaak vragen over gehad, nooit problemen mee gehad, maar voor de toekomst denk ik wel eens: de zorg voor mijn moeder komt op alleen mij neer. En idd, later heb je geen familie om je heen om het over vroeger te hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *