Help, ik wil nog een baby!

Help, ik wil nog een baby!
Toen Casper een jaar of twee was kwam het om de hoek zetten; het verlangen naar een tweede kindje. Rationeel gezien wist ik ook wel dat hoe schattig baby’s er ook uit zien, ze vragen heel veel van je en ik vond het eerste jaar met een baby ontzettend zwaar. Mijn kinderen zijn namelijk niet van het soort dat je “even weglegt” Aan de andere kant had de komst van Casper mij totaal veranderd en vond ik het dus ook niet erg om de dingen die moesten gebeuren voor hem te doen. Hij was tenslotte mijn wereld. Of ik van een ander kind net zoveel zou gaan houden? Geen idee! Maar dat ik nog een tweede kindje wilde en dat het er zou komen stond als een paal boven water. Het enige wat me in de weg stond was Martijn. Want hij vond één kind meer dan genoeg.

Hoe meer tijd er verstreek en hoe ouder Casper werd, hoe groter het verlangen naar een tweede kindje groeide. Ik huilde wanneer er iemand in mijn omgeving – of een celebrity – weer een zwangerschapsaankondiging deed. En ik huilde wanneer ik hoorde dat iemand bevallen was. Niet een beetje maar meer “ik kom mijn bed vandaag niet meer uit want ik moet een paar uur hysterisch janken” Het werd iets waar ik mee op stond en waar ik mee naar bed ging. Van binnen uit was het verlangen naar nog een kindje zo groot dat ik niet het idee had dat ik ooit nog gelukkig kon zijn zonder. En ik zou er de rest van mijn leven spijt van hebben als ik niet zou proberen nog een tweede baby te krijgen.

Maar toen, nadat er in onze omgeving meer baby’s bij waren gekomen, draaide Martijn ineens bij. En toen Casper 6,5 jaar oud was werd zijn zusje Calista geboren.

En nu denk ik dus.. “Goh ik zou er best nog een bij willen” Vooral wanneer ik weer een newborn op Instagram voorbij zie komen. En stiekem ben ik ook een beetje bang dat dat gevoel sterker zal worden. Want niet alleen vind ik mezelf langzaam aan te oud worden voor een baby, ik zit nu ook met gezondheidskwesties en medicijnen waar ik rekening mee zou moeten houden. En dan heb ik het nog niet eens over mijn gezinsleden die me volledig voor gek zouden verklaren. Casper verzucht regelmatig dat hij enig kind had willen blijven, Calista claimt mij het liefst de hele dag voor haarzelf en Martijn.. daar zal ik het verder niet eens over hebben.

Een derde baby zit er dus helaas niet in voor mij. Maar ik heb mijn zinnen nu op iets anders gezet; een hond! En die komt er vast ook. Niet morgen, niet overmorgen, maar wel binnen afzienbare tijd, denk ik zo.

Ga ik over een jaar of tien spijt hebben dat ik maar twee kinderen heb gekregen? Waarschijnlijk baal ik er wel een beetje van. Wie had ooit gedacht dat ik als enig kind een groot gezin had willen hebben? Ik in ieder geval niet. Maar ik denk dat ik er wel vrede mee zal hebben. En hopelijk word ik in de toekomst wel oma van een groot aantal koddige kleinkinderen.

Is jouw gezin compleet?

3 thoughts on “Help, ik wil nog een baby!

  1. Tineke says:

    Ik zou ook graag nog een derde willen! Ik ben denk ik een typische moeder, ik hou er gewoon van. Mijn vriend wil het bij twee houden, hopelijk veranderd hij ooit nog van gedachte.

  2. Nicole Orriëns says:

    Het verlangen naar een kind kan heftig zijn! Maar als je rationeel weet dat het niet verstandig is, helpt het denk ik wel. Zelf hoopte ik 5 kinderen te krijgen, en dat is uitgekomen : )
    Nu is het ook echt klaar.

  3. Saralien says:

    Ik ben 50 en heb 3 kinderen, dus eh, ja mijn gezin is wel compleet. Het gevoel “ik wil nog een baby” herken ik wel. Altijd gehad, direct na de bevalling van de eerste wist ik zeker dat ik er nog een paar bij wilde, inclusief zwangerschap en bevalling 🙂 Ik vind juist dat baby’s relatief makkelijk zijn, het kost je wel veel slaap/fysieke inspanning, maar een puber is weer van een heel ander kaliber “zorg en inspanning” (en kosten en ruimte).

    Een kat of hond is ook ontzettend leuk, ook voor de kinderen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *